Pycha/duma

Pycha/duma

Postprzez veteran » 2 lis 2014, o 11:24

Co masz, czego nie otrzymałeś?

Kazanie: „A ja odniosłem to do siebie samego i do Apollosa przez wzgląd na was, bracia, abyście, na nas się nauczyli nie rozumieć więcej ponad to, co napisano, żeby nikt z was nie wyniósł się nad drugiego, stając po stronie jednego nauczyciela przeciwko, bo któż ciebie wyróżnia? Albo co masz, czego nie otrzymałbyś? A jeśli otrzymałeś, czemu się chlubisz, jakbyś nie otrzymał?” (1Koryntian 4, 6-7)



W tym rozdziale Paweł mówi o dumie. Duma była pierwszym grzechem, matką wszystkich grzechów. Duma była w sercu Lucyfera, najwyższego z aniołów, o którym jest powiedziane w Księdze Izajasza 14: „Wstąpię na niebiosa, swój tron wzniosę ponad gwiazdy Boże i zasiądę na górze narad, na najdalszej północy. Wstąpię na szczyty obłoków, zrównam się z Najwyższym” (werset 13,14, Luter).

Każdy grzech, który w powszechnej historii następował i do dzisiaj następuje, jest powtórzeniem pierwszego buntu przeciwko Bogu. Stworzenie stawia się ponad wolę Stwórcy. Duma podnosi ego ponad Boga we wszystkim i wszystko musi kręcić się wokoło naszego ja. Duma patrzy w lustro i śpiewa: „Jaki jesteś wielki, jaki jesteś wielki”. Duma patrzy na innych z góry. Duma wymaga specjalnego traktowania i prowadzi do szybkiego obrażania się i zniewag. Duma mówi: „Ja jestem lepszy od innych. Ja zasługuję na lepsze niż to, co właśnie otrzymałem”. Duma mówi: „Poradzę sobie, już ja sobie poradzę, poradzę sobie całkiem sam – bez Boga”. Nie ma nic, co stoi w większej sprzeczności z wiarą chrześcijańską niż duma. Dlaczego? Zrobić pierwszy krok przez ciasną bramę oznacza, odmówić dumie i ją odłożyć. Jezus powiedział: „Jeśli kto chce pójść za mną, niech się zaprze samego siebie i weźmie krzyż swój i naśladuje mnie!” (Marek 8,34). Wiara w Jezusa jest śmiertelnym ciosem dla dumy. Ale niestety tutaj na ziemi nigdy nie zmarła kompletnie. Czasem podnosi ona swe straszliwe oblicze także w życiu chrześcijan. Tak było u Koryntian. I tak to jest z tobą i ze mną. Koryntianie byli dumnym kościołem. Kiedy Paweł przyszedł do nich po raz pierwszy (Dzieje Apostolskie 18), głosił Słowo Boże i czynili pokutę, uniżyli samych siebie i podporządkowali swoje życie panowaniu Chrystusa. Ale potem znów powstała w nich duma i stali się aroganccy.

Ta duma została ożywiona i podsycona (przez światową mądrość), do której czuli się tak pociągnięci. Od Pawła usłyszeli prawdę o Bogu, która doprowadziła do pokory i poddania się Chrystusowi. Ale świeckie myślenie spowodowało dokładnie odwrotność: To właśnie sprawiło, że Koryntianie stali się centrum świata. Koryntianie chcieli Homera i Platona wymieszać z Pawłem i Apollosem. Chcieli dwa światy. I tak wzajemnie sobie pochlebiali, byli aroganccy i zaczęli oceniać swych przywódców w nieodpowiedni sposób. A motywem była duma.


http://www.arka-tv.com/pdf/co-masz-czeg ... trzymales/
veteran
 
Posty: 517
Dołączył(a): 1 paź 2014, o 17:38
Lokalizacja: Władysławowo

Re: Pycha/duma

Postprzez veteran » 2 lis 2014, o 11:26

PYCHA

Człowiek pyszny lub bezbożny według biblii, to osoba która znając Boże Prawo oraz Pismo
Święte, jawnie sprzeciwia się Bogu, uporczywie kierując się własnym systemem wartości.
Człowiek taki, twierdząc że wie lepiej co jest dla niego dobre, a co złe, nie chce uniżyć się
przed Bogiem i uznać jego Słowa jako jedynej i niezmiennej prawdy o sobie i świecie.

Job. 20:4-7
Czy nie znasz tej prawdy odwiecznej od czasu gdy człowiek pojawił się na ziemi.
Że wesele bezbożnych trwa krótko a radość bezecnych jest chwilowa?
Choćby jego pycha sięgała aż do nieba, a jego głowa dotykała obłoków to jednak zginie na zawsze
jak jego własny gnój, ci co go widywali mówią: Gdzie się podział?
Ps. 73:2-9
Omal nie potknęły się nogi moje, omal nie pośliznęły się kroki moje, bo zazdrościłem zuchwałym
widząc pomyślność bezbożnych. Albowiem nie mają żadnych utrapień, zdrowe i krzepkie jest ich
ciało, a znoju śmiertelników nie doznają i nie spadają na nich ciosy jak na innych ludzi.
Przeto pycha jest ich naszyjnikiem a przemoc szatą która ich okrywa. Obnoszą się dumnie ze swą
otyłością a serce ich jest pełne złych myśli. Szydzą i mówią przewrotnie, wyniośle przechwalają się
grabieżą. Przeciwko niebu podnoszą gęby swoje a język ich pełza po ziemi.
Ps. 94:1-7
Bogiem pomsty jest Pan. Boże pomsty ukaż się i powstań sędzio ziemi. Oddaj pysznym to, na co
zasługują. Jak długo bezbożni radować się będą? Z pianą na ustach mówią zuchwale i przechwalają
się wszyscy złoczyńcy. Lud twój, Panie, depczą, a dziedzictwo twoje gnębią. Zabijają wdowę i
przybysza i mordują sieroty mówiąc: Pan nie widzi tego i nie zważa na to Bóg Jakuba.
Ps. 119:21
Zgromiłeś pysznych, przeklętych którzy zbaczają od przykazań twoich!
Przyp. 16:18-20
Pycha chodzi przed upadkiem a wyniosłość ducha przed ruiną. Lepiej być pokornym z ubogimi niż
dzielić łupy z pyszałkami, gdyż ten który zważa na Słowo znajduje szczęście, a kto ufa Panu ten
jest szczęśliwy.
Przyp. 29:23
Pycha przywodzi człowieka do upadku, lecz pokorny duchem dostępuje czci.
Izaj. 2:11-12
Dumne oczy człowieka opadną a pycha ludzka zniży się i jedynie Pan wywyższy się w owym dniu.
Bo dla Pana Zastępów nastanie dzień sądu nad wszystkim co pyszne i wysokie oraz nad wszystkim
co wyniosłe aby było poniżone.
Izaj. 2:17-21
I zniży się pycha człowieka a wyniosłość ludzka opadnie, jedynie Pan wywyższy się w owym dniu,
a bożki doszczętnie zginą. I wejdą ludzie do jaskiń skalnych i do jam ziemnych ze strachu przed
Panem i przed blaskiem jego majestatu gdy powstanie aby wstrząsnąć ziemią.
W owym dniu rzuci człowiek kretom i nietoperzom swoje srebrne i złote bałwany, które sobie
zrobił aby się im kłaniać i wejdzie do jaskiń skalnych i do szczelin w fundamentach ze strachu
przed Panem i przed blaskiem jego majestatu, gdy On powstanie aby wstrząsnąć ziemią.
Dan. 8:23-25
Lecz pod koniec ich królowania gdy zbrodniarze dopełnią swej miary, powstanie król zuchwały i
podstępny. Siła jego będzie potężna i spowoduje okropne nieszczęścia. Szczęśliwie powiedzie mu
się w działaniu i zniszczy możnych i lud święty. Działając podstępnie, dzięki mądrości będzie miał
powodzenie, będzie pyszny w sercu i wielu zniszczy niespodzianie. Lecz gdy powstanie przeciwko
księciu książąt, zostanie zmiażdżony bez udziału ludzkiej ręki.Oz. 5:4-5
Ich uczynki nie pozwalają im zawrócić się do swojego Boga gdyż duch wszeteczeństwa jest w
ich sercu, tak że nie znają Pana. Tak więc pycha Izraela świadczy przeciwko niemu, dlatego Izrael
i Efraim upadnie z powodu swojej winy, upadnie też z nimi Juda.
Abd. 1:3-4
Pycha twojego serca cię zwiodła, ty który mieszkasz w rozpadlinach skalnych i który swoją
siedzibę umieściłeś wysoko, myśląc w swoim sercu: Kto mnie sprowadzi na ziemię?
Choćbyś wzbił się wysoko jak orzeł i założył swoje gniazdo wśród gwiazd to sprowadzę cię
stamtąd - mówi Pan.
Mar. 7:20-23
To, co wychodzi z człowieka to kala człowieka. Albowiem z wnętrza serca ludzkiego pochodzą złe
myśli, wszeteczeństwo, kradzieże, morderstwa, cudzołóstwo, chciwość, złość, podstęp, lubieżność,
zawiść, bluźnierstwo, pycha i głupota. Wszystko to złe pochodzi z wewnątrz i kala człowieka.
Łuk. 1:49-53
Bo wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny i święte jest Jego imię, a miłosierdzie Jego z pokolenia
w pokolenie nad tymi którzy się go boją. Okazał moc ramieniem swoim, rozproszył pysznych z
zamysłów ich serc. Strącił władców z tronów a wywyższył poniżonych, łaknących nasycił dobrami
a bogaczy odprawił z niczym.
1 Kor. 4:18-20
A niektórzy wzbili się w pychę, myśląc że nie przyjdę do was, ja jednak przyjdę wkrótce jeśli
Pan zechce i zapoznam się nie ze słowem pysznych, lecz z ich mocą.
Albowiem Królestwo Boże zasadza się nie na słowie, lecz na mocy.
Jak. 4:6-10
Bóg się pysznym przeciwstawia a pokornym łaskę daje. Przeto poddajcie się Bogu i przeciwstawcie
się diabłu a ucieknie od was. Zbliżcie się do Boga a On zbliży się do was. Obmyjcie ręce grzesznicy
i oczyśćcie serca wasze, ludzie o rozdwojonej duszy. Biadajcie, smućcie się i płaczcie, śmiech wasz
niech się w żałość obróci a radość w przygnębienie. Uniżcie się przed Panem, a wywyższy was.
1 Piotr. 5:5-11
...wszyscy zaś przyobleczcie się w szatę pokory względem siebie, gdyż Bóg pysznym się
sprzeciwia a pokornym łaskę daje. Ukórzcie się więc pod mocną rękę Bożą aby was w swoim
czasie wywyższył. Wszelką troskę swoją złóżcie na niego gdyż On ma o was staranie.
Bądźcie trzeźwi i czuwajcie! Bo przeciwnik wasz diabeł, chodzi wokoło jak lew ryczący, szukając
kogo by pochłonąć. Przeciwstawcie mu się, mocni w wierze, wiedząc, że te same cierpienia są
udziałem braci waszych na całym świecie. Bóg wszelkiej łaski, który was powołał do swojej
wiecznej chwały w Chrystusie, po krótkotrwałych cierpieniach waszych sam was do niej
przysposobi, utwierdzi i umocni oraz na postawi na trwałym gruncie.
Jego jest moc na wieki wieków. Amen!
1 Jan. 2:15-17
Nie miłujcie świata ani tych rzeczy które są na świecie. Bo jeśli ktoś miłuje świat to nie ma w nim
miłości Ojca. Bo wszystko co jest na świecie, pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha życia,
nie jest z Ojca ale ze świata. Świat przemija wraz z pożądliwością swoją, ale ten kto pełni wolę
Bożą ten trwa na wieki.

Ps. 68:7
Bóg samotnym daje dom na mieszkanie i wyprowadza więźniów na wolność,
lecz oporni pozostają w ziemi suchej.


http://www.chlebznieba.pl/assets/files/pdf/PYCHA.pdf
veteran
 
Posty: 517
Dołączył(a): 1 paź 2014, o 17:38
Lokalizacja: Władysławowo

Re: Pycha/duma

Postprzez veteran » 20 lis 2014, o 22:34

Różne oblicza pychy

Podobnie jak kiedyś ja, niewielu z was zastanawia się nad tym – czym jest i jak przejawia się pycha w życiu człowieka. Najczęściej oblicze pychy kojarzone jest z egocentryzmem i rzadko myślimy o innych cechach. Tak przynajmniej było u mnie, zanim poznałem Słowo Boże i zanim zacząłem je rozważać. Pragnę podzielić się moimi przemyśleniami. Tym, do czego doszedłem i co moim zdaniem ma sens. Nie bierzcie tego za doktrynę, tylko raczej za luźne przemyślenie. Zacznę od wersetu w Biblii Tysiąclecia:

[ST, Przypowieści Salomona 13:10]
„Skutkiem pychy stale są kłótnie, u szukających rady jest mądrość”

Biblia mówi jasno, że pycha to przyczyna kłótni. Do tego mówi, że stale. Inne tłumaczenie mówi, że „zuchwałość wywołuje tylko zwady”. Łącząc te dwa tłumaczenia myślę, że nie pomylę się jeśli napiszę tak – przyczyną każdej kłótni jest pycha. Wszystko co wynika z pychy prowadzi do sprzeczek, kłótni, nieporozumień. Można powiedzieć od drugiej strony – każda kłótnia spowodowana jest pychą.

Faktycznie egocentryzm jest tutaj kluczowy. Człowiek egocentryczny, jak sama nazwa wskazuje stawia siebie w centrum wszystkiego. Działa bardzo „duszewnie”, to znaczy dusza i pragnienia duszy kierują poczynaniami tego człowieka. Dusza to część nas, która jest grzeszna. Jak pewnie wiecie z Biblii człowiek składa się z trzech części – z ducha, duszy i ciała. Dusza często w Biblii tożsama jest z ciałem, które też jest grzeszne. Dusza zawsze podkreśla „ja, mnie, to chcę, tego nie chcę, to rób, ja, ja, mnie, mnie!” Dusza każe człowiekowi robić to, co dla niego jest przyjemne. Natura duszy nie widzi czy coś jest złe, tylko czy coś jest przyjemne.

Egocentryzm to jest jakby jeden koniec patyka, który nazywamy pychą. Jednak patyk ma minimum dwa końce, ja znalazłem nawet trzy. Drugim końcem pychy jest cecha, która też stawia siebie samego w centrum. Również mówi „ja, ja, mnie, mnie, to chcę, tego nie chcę, zrobili mi krzywdę!” Jest nim obraza. Obraża się człowiek pyszny, gdyż myśli on o tym co jemu zrobili inni ludzie. Człowiek pokorny nie obraża się, gdyż jego „ja” nie stoi na pierwszym miejscu, więc nikt nie jest w stanie go dotknąć słowami. Człowiek pokorny zamiast obrażać się, modli się za tego, który go atakuje.

Pokora jest przeciwieństwem pychy. Gdzie widzimy pokorę? W ludziach, którzy działają zgodnie z wolą Boga, zgodnie ze Słowem Bożym – Biblią. Zamiast się kłócić, lepiej się modlić o ludzi, którzy nas atakują. Jezus był pokorny. Na krzyżu modlił się za tych, którzy Go prześladowali. Prosił, aby Bóg nie liczył im grzechów.

Trzecim końcem patyka, najbardziej kontrowersyjną i ukrytą cechą pychy jest nieśmiałość. Pewnie myślicie, że nieśmiałość to pokora, nie pycha. Ja uważam, że to pycha w najczystszej postaci. Można też nazwać ją fałszywa pokorą. Zauważcie, że człowiek nieśmiały również ma siebie w centrum. Boi się tego, co ludzie o nim powiedzą, boi się złego zdania na własny temat, boi się popełnienia błędu. Boi się, że zostanie niezrozumiany, niezaakceptowany. Boi się o swoje „ja”. Taki człowiek myśli również głównie o sobie. Gdy ktoś prosi go o pomoc, wtedy odmawia mówiąc, że się do tego nie nadaje przedkładając swoje „ja” nad możliwy do osiągnięcia owoc wkładu swojej pracy.


http://kacperpotocki.pl/?p=385
veteran
 
Posty: 517
Dołączył(a): 1 paź 2014, o 17:38
Lokalizacja: Władysławowo


Powrót do PODSTAWY UCZNIOSTWA

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość